Bueno, supoño que moitos xa saberedes quen del, pero é que a min chamoume especialmente a atención, e por iso o traio aquí. Este é un tan John Balan, pontevedrés o "Home orquestra" ou "Home da porta", un verdadeiro personaxe, en tódolos sentidos. Unha persoa cun talento tan extraordinaior como mentalidade extraña, unha persoa fóra do común e probablemente tamén fóra de toda sociedade ou vida normal. Un deses personaxes, inimaxinable e tamén inimitable.

Aquí deixo uns vídeos, sobre un documental del realizado pola tvg.

Aquí tendes un anuncio (tan peculiar como él) para unha televisión local.

John Balan. Descanse en paz.


Olá comuner@s! coma o verán está eiquí pois propoño que cadaquen elixa os seus festivais, festas e romarías aos que teñades ido e consideredes que son altamente recomendables.
Deste xeito non nos quedará ningún sarao importante no ostracismo :P e poderemos pedir as vacacións e organizarnos en función da ineludibilidade das datas;););)
P.S.: obviamente podedes/debedes incluir concertos puntuais dos que teñades coñecemento... e non hai cantidade tope de eventos a por, cantos máis mellor;). Empezo coa miña listaxe...

12/04/08-MITEU en OU (Mostra de Teatro)
13/04/08-O Sonoro Maxín en OU (Concerto) a min encántame este grupo e sei dun que vai flipar cos seus directos...

19/04/08-Skarnio en La Iguana (Concerto)
30/04/08-Cornelius en La Iguana (Concerto)
17/05/08-Festasa en Vilanova dos Infantes
21-24/05/08-Festival de Cans en Cans:P
Festa do Boi (Allariz)
Festival de Pardiñas a principios de Agosto (Guitiriz) póñoo aínda que nunka fun:s
Festival de Ferreira de Pantón a mediados de Agosto (Monforte)
Reperkusión a mediados de setembro (Allariz)
Mostra Internacional de Teatro (Ribadavia)
Festa da Istoria (Ribadavia)
De gorra (Compostela)

e asín que me marcaran non poño máis.........

A ver q recomendades vos.... Bikosssss from OU

Como era de esperar para que o xornalismo galego e español tivera un gran e increíble fúturo e moito porvir, o gran escritor, mago das palabras, o noso compañeiro de clase e tamén amigo (aínda que alguén lle pese) Migueliño, xa colabora con ese gran medio. La Voz de Galicia.

Aquí tendes unha das súas primeiras novas.

http://www.lavozdegalicia.es/amarina/2008/03/27/0003_6681676.htm

Fixádevos na firma M.A. JAJAJJAJAJAJA só lle falta barracus. Eu son dos que digo que tiña que firmar como o gran Migueliño Albo Lestegás.

Un abrazo forte.

Bueno, para los que querían un poco de porno, o sea, Miguel, jajajajaj, os dejo el enlace con el blog de Eva Ros, que tuvo la brillante idea de hacer un streptease y colgarlo segun le iban decepcionando los políticos en campaña electoral.

http://evasedesnuda.blogspot.com/

Antes de nada decir, que la chica es estudiante de Ciencias Políticas, y como se puede comprobar en los textos de su blog es inteligente, sí, aunque alguno los dudeis leí la mayoría de sus posts. Todo eso no quita que sea un poco personaje y bastante liberal como creo que se desprende de alguna de sus explicaciones.

Como supongo que muchos ya habréis visto el tema, porque estuvo bastante difundido en los medios, espero que os libereis comentandolo en nuestro querido blog.

Un saludo.

Bueno, tampouco foi para tanto. Non deu ardido, que choveu bastente.

Co obxetivo de rebaixar un pouco o grado de pornografía que está acadando o noso blog nas últimas datas, gracias a Ronnie, vou poñer eu unha serie de fotos que só son eróticas. E non porque saía xente espida ou media espida, senón porque saen uns bellezóns da hostia. Corréspondese coa visita que me fixeron tres individuos (por non chamarlles doutro xeito máis "duro" ou peor) durante esta Semana Santa. Chegaron o mércores ao serán e marcharon na mañá do sábado. Foi pouco tempo, todo bastante apelotonado (saír de marcha, ir ver varios sitios, etc.), o tempo non acompañou moito, pero eu creo que pasamos uns bos días, que era o importante. Agardo novas visitas (do resto dos comuneiros tamén) non fai falla que vos invite. Sempre e cando non veñades 15 xuntos, que a casa é grande, pero tampouco teño un hotel.

Estas primeiras correspóndese á visita á praia das Catedrais. Houbo que madrugar porque ás 3 da tarde xa era marea chega. A pesar de saír de Viveiro a eso das 9:30 da mañá, houbo que descalzarse para pasar por varios tramos da praia, cando volvíamos de visitar o final da praia. Pasamos verdadeiros momentos de apuro. Por un momento pensei que había que chamar ao Pesca 2, jeje.

Aquí un deses momentos de apuro aos que me refería. Algún ademais de apuro, levou unha boa cuada. Foi o caso de Marcos, aínda que eu penso que só quería gardarse dos seus problemas de hemorroides, jeje.
Despois pasamos por varios pobos da Mariña ata chegar ao punto de partida, onde fumos ao Monte Faro, lugar desde o cal se ve case toda a ría de Viveiro, co pobo ao fondo. Aquí, no medio dun ambiente bucólico e pastoril e cunhas pequenas raiolas de Sol, algúns deixáronse levar polos seus impulsos. Ollo á primeira imaxe e ás caras de pracer. Non digo máis.
Non quería que fose pornográfico, pero ao final... que podo dicir destas dúas imaxes.

Despois de estar no Monte Faro, diriximos os nosos pasos ao Monte San Roque.

Aquí pechamos as visitas do xoves. O venres, despois dunha noite de xoves moi intensa que para uns acabou ás 9 da mañá e, para outros, ás 10, fumos á Estaca de Bares. O temporal comezaba a azotar a costa, o que fixo que o noso camiño cara o punto máis septentrional da Península fose aínda máis duro e difícil (non é unha broma, no verán pasado morrera unha muller que andaba paseando e caera polos abruptos cantís que hai na zona).

Dani preparándose para deleitarnos cun par de tirabuzóns.

Creo que nas caras desta foto se aprecia ben o frío que facía o venres en Bares.

Damián observa con atención o punto no que se xuntan o Mar Cantábrico e o Océano Atlántico.

Aquí uns particulares "Ronaldo" e "Kiko Narváez" celebrando un tanto e xogándose a vida co vento que había, jeje.

O Faro da Estaca de Bares: 33 metros de altura ten a súa torre, mentres que a súa luz ten un alcance de 25 millas.

Dani tamén tivo tempo para deixar a súa propia marca na antiga base militar que os americanos tiñan na Estaca de Bares.

Cando consiga as fotos da cea do Xoves Santo xa colgarei algunha, porque penso que pode habelas simpáticas.

PS: Felicitar a Ana, que onte cumpría 2x primaveras (e nunca mellor dito, que o seu cumpreanos sempre coincide co comezo desta estación). Todos sabemos os anos que cumple, pero por se non lle gusta, non a poño, jeje.

A ver ponemos lo vídeos, para que Miguel pueda comparar......

Ahora vamos con las rusas.

Como veía el blog muy parado pues decido colgar un pequeño post que hara las delicias masculinas, y supongo que levantará alguna ira femenina. JAJAJJAAJ A ver si os gusta.

Planteamos aquí una pequeña comparativa entre los dos grupos de cheerleaders más famosos del planeta, las americanas del Los Lakers y las rusas del CSKA, juzguen ustedes,.... a ver que grupo tiene mayor nivel.

Primero comenzamos con las americanas, estas son algunas de ellas.







Y ahora pongo todas juntas, por las que faltan.

BUENO, y ahora vamos con las soviéticas... Concretamente, se denominan Dance Team del CSKA de Moscú.





Y ahora el equipo completo.


Aunque creo que esta foto no es de esta temporada.

Bueno, me permito hacer un post nuevo, porque así, pongo los enlaces para escuchar todo. Que seguro que os gusta.

Anque me voy a tomar otra licencia, que es la de poner dos listas......Sí, acertastéis, una de Sabina y otra con otros artistas (es que no pude elegir)

Primero la múltiple.

5. Sin ti no soy nada. Amaral

4. Soldadito marinero. Fito & fitipaldis

Perdonar por la calidad, pero es que el vídeo me gusta mucho. Sino recuerdo mal es del puerto de Bilbao.

3. En el muelle de San Blas. Maná.

2. Amiga Mía. Alejando Sanz.

Esta me llega de la adolescencia, pero aún me sigue gustanto. Por eso está aquí.

1. La Ovejita Lucera. De Khrane, (o como se escriba) con Sabina u Pérez, en La Mandrágora.

Lo tuve que poner así, que en goear, no me iba esta canción. Es muy simpática y a mi particularmente me gusta mucho. El principio es buenísimo, Y a mí me transmite mucha alegría.

Bueno y ahora con la lista del Maestro.

5. Y nos dieron las diez.

4. ¿Quién me ha robado el mes de abril?

Atención a este concierto, es del año de la polka en televisión española. con la versión más "dulce y delicada" de Sabina. También es la versión original de la canción, que evolucionó un poco con los años, pero que es impresionante.

3. A la orilla de la chimenea. Mejor la versión en directo con Serrat. Impresionante.

Pero como en youtube, no encontré ningún vídeo decente donde se escuchara bien con Serrat y en goear no iba el tema, me decidí por colgar una versión en directo cantada por Antonio García de Diego, y así también variamos un poco que no está mal. (aunque de Diego mejor que no cante, que toca mejor que canta).

2. 19 días y 500 noches. De esta ya tocaba el videoclip.

1. Hoy puede ser un gran día. De Serrat, pero lo pongo aquí por la versión con Sabina de Dos Pájaros de un tiro. Impresionante. Estos días esta canción me sirve para andar con un poco más de alegría, cantando eso de Hoy puede ser un gran día. Esta fusión está increíblemente lograda.

Espero que os guste, y la verdad es que a mí tambien me queda pena de PENÉLOPE, pero es que la descubrí muy recientemente. Pero Carlos, ponla con un 5 y tan fácil.

Fai pouco vin Alta Fidelidad, película na que tres dos seus personaxes teñen especial afición a facer listas sobre música. Pensei en que para animar un pouco a participación no blog, podíamos deixar en comentarios as nosas 5 cancións preferidas en español de toda a historia. E a partir das listas individuais facer unha lista colectiva. Propoño algo sinxelo:

- Deixar en comentarios unha lista coas 5 cancións preferidas en español de todos os tempos.

- O proceso será similar ó de Eurovisión, pero para simplificar poñelas en orde de forma que a que mais puntuación reciba sexa a preferida. A orde na que se escriban corresponderá ó número de puntos que reciban. Ademais cada un poderá poñer outras 5 cancións como comodines (estas solo puntuarán 0.5 puntos).


Ex. 1. Trator amarillo 2. Susanita tiene un ratón 3. La vaca lechera 4. Al corro de la patata 5. La Gallina Turuleta

COMODINES: Al pasar la barca - Antón Pirulero - Cinco Lobitos - El cocherito - Debajo de un botón

Neste caso a que máis puntuación (5 puntos) sería a Gallina Turuleta e a que menos (1 punto) Trator amarillo. Polo que a mellor canción da historia sería Gallina Turuleta.


- Para poder facer unha lista da comuna, é preciso poñer unha data límite de participación. Así que os pronosticos poderán deixarse ata o 31 de Marzo ás doce da noite. O 1 de abril facemos o reconto.

Se alguen precisa inspiración, estas son as 25 primeiras que a revista Rolling Stone publicou como as mellores cancións de Pop-Rock en español (foi en 2006).

1. Mediterráneo - Joan Manuel Serrat (1971)
2. Chica de Ayer - Nacha Pop (1980)
3. Black is Black - Los Bravos (1966)
4. La Leyenda del Tiempo - Camarón (1979)
5. Get On Your Knees - Los Canarios (1968)
6. Volando Voy - Camarón (1979)
7. ¿Que Hace una Chica como Tú en un Sitio como Éste? - Burning (1978)
8. Escuela de Calor - Radio Futura (1984)
9. Autosuficiencia - Paralisis Permanente (1981)
10. Entre dos Aguas - Paco de Lucia (1973)
11. Mejor - Los Brincos (1965)
12. Insurrecion - El Último de la Fila (1986)
13. Flaca - Andrés Calamaro (1997)
14. No mires a los Ojos de la Gente - Golpes Bajos (1983)
15. El Sitio de mi Recreo - Antonio Vega (1992)
16. Cuatro Rosas - Gabinete Caligari (1984)
17. Branquias bajo el Agua - Derribos Arias (1982)
18. Mi Calle - Lone Star (1997)
19. Corazón Partio - Alejandro Sanz (1997)
20. 19 Días y 500 Noches (1999)
21. La Estatua del Jardín Botánico - Radio Futura (1982)
22. Sin Documentos - Los Rodríguez (1993)
23. Nadie Te Quiere Ya - Los Brincos (1968)
24. Ni Tú ni Nadie - Alaska y Dinarama (1984)
25. Habanera del Primer Amor - Vainica DOble (1973)

Pos sí, el recientemente condecorado como mejor secundario por su actuación en No es país para viejos. Nuestro querido Javier Bardem, fué jugador de rugby, e incluso, estuvo en las categorías inferiores de la selección de rugby. Adivinad, pero jugaba de pillier, y eso que de gordo tenía poco en aquellos tiempos. Aquí os dejo las noticias escritas por Fermín de la Calle sacadas del blog y de as.com.

Me encanta poder escribir este post. Javier Bardem ganó el Óscar al actor de reparto. Javier, además de un gran actor es amiguete, fue jugador de la Selección Española en sus categoría inferiores. Nacido en Las Palmas y criado en Madrid, se enganchó al rugby a los nueve años y no dejó de practicarlo hasta los 23, cuando la interpretación le quitaba ya mucho tiempo.

Pillier muy dinámico y algo torpe en los movimientos en el set-piece, como él mismo ha confesado mñas de una vez, Javier militó en el Liceo Francés durante su juventud pasando a jugar en las inferiores de España. Un par de hernias y la nariz algo tocada son algunas de sus heridas de guerra.


Hace unos meses antes de partir rumbo a Brasil, estábamos tomando unas cervezas en El Bonnano, la casa de nuestro gran amigo común Toni, y le propuse bajarnos a la Central a hacerle unas fotos para un reportaje. No hubo ocasión, pero su respuesta fue muy significativa: "Hecho, pero consígueme dos entradas para ver la final del Mundial de Francia". No hubo reportaje ni entradas, porque Javier estaba en Estados Unidos promocionando la película de los Cohen 'No Country for Old Men' y su papel de Anton Chigurn, ese que le ha convertido en el primer actor español qe consigue un Óscar. Levanto mi pinta por él. Bardem, uno de los nuestros. Y además presume de ello.

Esta está sacada del blog PATADA A SEGUIR

La siguiente vino en el propio diario y es un poco más informativa.

Bardem fue internacional juvenil en rugby en 1986
Javier jugaba de pilier y practicó este deporte durante 14 años

Fermín De La Calle | 26/02/2008

Era un pilier moderno. No del tipo gordo, sino más bien cachas. Mejor izquierdo que derecho y de zancada corta, pero se lo curraba físicamente". Las palabras son de Pablo Tomás García, Tommy, entrenador en el cadete del Liceo de Javier. "Los Bardem jugaban en El Carmen, club que desapareció. Se fueron al Covadonga y allí coincidimos. Llegaron Carlos, Javier y su amigo Julio Bonet. Bautizamos a Carlos y Julio como los Mendrugos. Y como Javier era pequeño le pusimos Mendruguito. De allí marchamos al Liceo". Javier logró el subcampeonato cadete en Valencia al caer con el Montjuïc (3-10) en el 85. "Era un equipo majo de gente comprometida. Su jugador clave era Andona, pero varios llegaron al primer equipo y luego a la Selección", recuerda García, seleccionador absoluto años después.

El primer oscarizado español, que nunca escondió su devoción al rugby, confesó a este diario, con una cerveza helada de testigo, deberle al rugby "el sentido de la lealtad y la amistad, valorar el trabajo de equipo y el sacrifico. Es el deporte por excelencia". Javier fue internacional juvenil el 15 de febrero de 1986 en Lisboa. Actuó como pilier y España venció por 9-10. Entonces, apunta Tommy, "su carrera artística ya le robaba tiempo al rugby. Era un chico normal, entrañable, amigo de sus amigos". Jugó 14 años, hasta los 23, pero aún hoy va a ver al Liceo y queda con sus ex compañeros.

Movió Roma con Santiago para lograr una entrada para la final del Mundial y lo logró: "Ver rugby de primer nivel es un subidón de adrenalina. Yo era un delantero de choque, muy inglés". Su desviada nariz confirma sus palabras. En la noche del domingo en Los Ángeles otra cerveza helada le recibió en la bulliciosa habitación 36 del Chateau Marmont. "No será una fiesta, será un tercer tiempo", apuntaba eufórico al otro lado del teléfono Juancar Vellido, actor y uno de los amigos de Javier desplazado a Los Ángeles. Javier Mendruguito Bardem logró "placar al Óscar", pero lo que de verdad le gustaría "es jugar contra los All Blacks". ¿O no Javier?

A ver si lo sabéis quién es.

Bueno, quién nos cuenta la cena del pasado sábado con fotografías incluidas. O vais nadie se va molestar en enviarnos una crónica.
jjajajajaj

A pesares de que non puiden estar na manifa do domingo en Santiago de Compostela, a verdade é que estou moi cerca de esta causa, aínda que podo discrepar nalgúns aspectos, nunha grande porcentaxe estou dacordo. Porque Galicia ou Galiza non se pode vender a uns cantos que veñen a explotala sen os máis mínimos escrupulos. Como non me apetece escribir moito, copio e pego algunha que outra nova.

A primeira o resumo feito pola organización.

Masiva asistencia á manifestación contra a destrución do territorio

Unhas 10.000 persoas acudiron á convocatoria do movemento Galiza Non Se Vende para manifestarse contra a destrución do territorio. O acto encheu as rúas de Compostela e a Praza da Quintana na que se leu o comunicado final.Dende hai moitos anos non se lembraba en Compostela unha marcha tan multitudinaria como a de hoxe. O ano pasado, o mesmo movemento, denominado Rede Litoral vivo, logrou convocar a 4000 persoas baixo o lema “Galiza non se vende”. As reivindicacións tiveron como denominador común a defensa do territorio galego, ameazado por innumerabeis proxectos que, lonxe de procurar riqueza, esquilman os recursos naturais. Durante o traxecto, festivo e reivindicativo, os representantes de Burla Negra, paroriando aos membros do goberno, rebautizaron diversas rúas da cidade: rúa do doutor Tojeiro, rúa do Villar Mir, rúa do Bipartito… os asistentes procedían de toda Galiza. Das vilas mariñeiras sobre as que pende a ameaza das piscifactorias; do Courel; Lugo; Ferrol e Mugardos, sempre fieles á cita; Pontedeume; Ortigueira; o Ribeiro e un longo etcétera. Durante a lectura do manifesto houbo unha sentida homenaxe a Carmelo Teixeira, recentemente fallecido e fundador do Comité de Emerxencia contra a planta de gas na ría de Ferrol.

A seguinte é moi curiosa. É o resumo da prensa, veredes que curioso, só nos titulares.

La Opinión.
Los manifestantes acusan al bipartito de “continuismo” y de cómplices de la catástrofe. El plan acuícola, Reganosa y las infraestructuras recibieron las críticas más duras.

El país.
La plataforma protestó en Santiago contra el plan acuícola y el urbanismo salvaje
El País-
“Protegemos el medio ambiente como nunca”, dice Touriño

El correo gallego.
Más de 5.000 personas participan en una “mani, festa, acción” contra la “destrucción” del territorio
La Voz de Galicia.
Más de ochenta colectivos integrados en la plataforma «Galicia no se vende» denunciaron que que Galicia se está transformando en un «desierto de monocultivos forestales, hormigón y polución».

El Ideal Gallego Los más de 60 colectivos que integran la red “Galicia non se vende” lograron ayer la participación de miles de personas -que la organización elevó a 10.000 y la Policía redujo a 6.000- en una “no manifestación, sino suma de una “mani, festa, acción” que recorrió ayer las calles de Santiago.

Abc Miles de personas denuncian que la Xunta «subasta» el territorio gallego

La Región Los más de 60 colectivos que integran la red ‘Galicia non se vende’ lograron hoy la participación de miles de personas

Faro de Vigo Los manifestantes acusan al bipartito de continuismo y de ser “cómplices” de los destrozos.

A Nosa Terra A protesta enche a Praza da Quintana con 10.000 persoas, segundo os ecoloxistas e colectivos veciñais convocantes.

Galicia-Hoxe Milleiros de cidadáns, máis de 7.000 segundo a organización, toman Santiago para esixir a fin da destrución do territorio e a “venda do país” por parte dos políticos

Vieiros Dez mil persoas danlle un toque de atención ao bipartito

Isto poderíame dar lugar a varios análise dende as valoracións políticas, as periodísticas e aquipo de como se debe titular. Pero non quero entrar a valorar.

Por último. Deixo a seguinte e de A Nosa Terra.

Beiras e Nogueira participaron na protesta de ‘Galiza non se Vende’

M. V. Dous líderes históricos do Bloque Nacionalista Galego, Xosé Manuel Beiras, e Camilo Nogueira, acudiron á protesta que xuntou a miles persoas este domingo en Santiago de Compostela.

Beiras fixo o recorrido tras a pancarta do Comité de Emerxencia da Ría de Ferrol, que pide a retirada da planta de gas de Reganosa da localidade de Mugardos. Durante o traxecto foi saudado por numerosas persoas. Con todo, había carteis nos que se lle reclamaba unha maior oposición ao Plan Acuícola da Xunta de Galicia.

Camilo Nogueira, algo máis atrás, tamén percorreu as rúas de Compostela nunha manifestación na que participaron unhas cinco mil persoas, malia non estar a convocatoria secundada por ningún partido político ou sindicato maioritario no país.

Cánticos

“Galiza non se Vende, goberne quen goberne!”, “Onde está a TVG?” ou “Onde está Nunca Máis?” foron algún dos lemas coreados na Praza da Quintana.

Esta a verdade e que...e agoa non aguanto, os que viñeron detrás creo que deberían reflexionar algunha cousiña, algunha que outra digo eu. Xa sei que é díficil. q nesta vida non todo é branco ou negro. Pero ás veces, non se pode ceder tanto. Bueno deixo que xa vai dabondo.

Por último deixo o vídeo.

Bueno, como case sempre, subo unha páxina de Retranca. Nesta ocasión trátase de Mel, que también ten sección en EL Jueves, (Genaro la brasa en casa).

A mín o que máis me gusta é o de disfrazar a ideloxía......en fin, non quero dar nomes....... Pero, sabría máis de un.

Ronnie.

Por favor, algué pode aclararme o tema da cea.

Eu o 23 non podo, teño outra, da Plataforma para ser exactos, o 22 sí podería pero tería que ser unha cousiña suave, jajjajajajajaajjaa.

Un saudiño.


A continuación propoño unha serie de datas para vernos que xa fai moito que non hai unha quedada:P

  • 16 Febreiro: The Homens no Auriense, Ourense
  • 17 Febreiro: Manifestación en Compostela contra a destrución do territorio
  • 24 Febreiro: Roteiro á serra da Pena Corneira organizado por AMAL
  • 29 Febreiro: Tres Peixes Voando, no Auriense
  • 29 Febreiro: Projecto Miño, de Baldo Martínez Ensemble no Teatro Jofre de Ferrol
  • 1 de Marzo Festival do Queixo de Arzúa: Mala Rodríguez + Triángulo de Amor Bizarro + Muchachito Bombo Infierno
  • 7 de Marzo Ourense: Tonhito de Poi e Rasa Loba, Auriense
  • 28 de Marzo Vigo - Tres Peixes Voando, Fábrica de Chocolate Club
  • Calquera día que haxa algunha ultranoite na Sala Nasa ou o que sexa... en Compostela;)

Ángela
tudovale con tal de tar de festa con vos:P;):P;)

P.S.: Esquecíame da posibilidade de ir TOD@S ao hotel Pontes de Gatín a desfrutar dos Ancares...

Bueno, como hace tiempo que no escribo de política, me pongo a ello, aunque esta vez seré breve, aún así, espero causar polémica jajajjajajajjajajja. Bueno, no será para tanto.

Me explico, ya que decidí no votar el PSOE, por diveras cuestiones que podría estar mucho tiempo explicando, pero entre las que están ese apasionamiento por las autovías sin justificación, la limitación del derecho a manifestación que están practicando propios de la derecha, la relación servicial con la iglesia, la falta de políticas sociales dirigidas a los más desfavorecidos, la poca comprensión de los "nacionalismo periféricos", o el tener en sus filas a gente como Xaime Rei, Abel Caballero o Antón Louro......... Bueno, podía esta un largo rato.

Bueno, mi duda existencial es saber si votaré al BNG que es lo que me pide la cabez o a IU, que es lo que me pide el corazón. La cuestión es que actualmente y por lo oído y escuchado con el grupo que más sitonizo es con el IU, tanto por las propuestas sociales, como por su visión más realista de la sociedad, como sus propuestas progresistas, ecológicas, de recuperación de la memoría histórica, y, sobre todo, por su firmeza ente los sectores más rancios como la derecha o la iglesia.

Pero la cuestión es que IU no tiene ninguna opción de poder sacar un diputado en Pontevedra, unicamente que se dé un episodio de histeria colectiva o algo parecido. La verdad es que me gustaría que este partido tuviera mucho más peso en el panorama español, pero desgraciadamente es el más perjudicado por la ley electoral española. Entonces, me enconmendaré al voto útil del BNG, y Olaia Fernández Dávila repetirá como diputada. Pero bueno, aún no lo tengo decidido. ¿Me decantaré por el voto inútil, pero que me pide el cuerpo? o ¿iré al voto de izquierda nacionalista?

Comienza el debate.

Ronnie.