Que razón tes Miguel, os de Galicia bilingüe defenderán os dous idiomas, pero eu só os escoito falar en un... E agora os de Madrid saben máis do que pasa en Galicia que nos mesmos. Menos mal que nos queda Dávila, que gran debuxo, e que representativo.



Homenaje a Ramón María Valle-Inclán bastante abandonado por lo que se ve.
" Este gran don Ramón de las barbas de chivo,
cuya sonrisa es la flor de su figura,
parece un viejo dios, altanero y esquivo,
que se animase en la frialdad de su escultura.
El cobre de sus ojos por instantes fulgura
y da una llama roja tras un ramo de olivo.
Tengo la sensación de que siento y que vivo
a su lado una vida más intensa y más dura.
Este gran don Ramón del Valle-Inclán me inquieta,
y a través del zodíaco de mis versos actuales
se me esfuma en radiosas visiones de poeta,
o se me rompe en un fracaso de cristales.
Yo le he visto arrancarse del pecho la saeta
que se lanzan los siete pecados capitales."
Os feitos que levaron ao arresto deste home por parte da Benemérita ocorreron o pasado xoves pola noite. O detido e a súa compañeira sentimental teñen a súa residencia habitual en Madrid, pero desde facía varias semanas estaban vivindo en casa duns familiares en Pedornes, unha parroquia de Oia. Precisamente, ao redor das 22 horas, a parella chegou a esta vivenda.
O dispositivo posto en marcha esa mesma noite deu os seus froitos onte ao mediodía. A chamada telefónica resultou crucial e os axentes procederon á detención de J.J.P.R. na estación de autobuses, concretamente ás 13 horas, pondo fin a unha fuga que se prolongou durante quince horas.
Vía > Faro de Vigo
Ánxela Bugallo anunciou que se están facendo estudos previos e proxectos de execución para afrontar diversas actuacións entre este ano e o vindeiro en seis pontes históricas. Entre elas figuran varias construcións que sufriron nos últimos anos problemas debidos ás crecidas dos ríos. Unha delas é a Ponte Marzá, unha pontella tradicional sobre o río Mandeo, no concello de Curtis. Para esta construción está prevista unha actuación de reparación e de consolidación.
Ademais, está previsto intervir na Ponte Nafonso, ponte medieval que une Noia e Outes, para a que se están estudando as súas necesidades construtivas e de acondicionamento. Para a Ponte Cruzul (Becerrreá), do século XVIII, están previstos traballos de limpeza e consolidación. Na Ponte Vella de Monforte de Lemos (medieval) farase unha actuación de consolidación. E na antiga Ponte do Pozo Negro en Pontesampaio (Pontevedra), desaparecida polas riadas de 2006, estase realizando un proxecto para consolidar os restos que se conservan e facer un paso de nova construción. Tamén foi derrubada pola crecida do río a Ponte de Broi en Oia, unha construción de principios do XIX que Patrimonio estuda agora a posibilidade de reconstruír.
Na súa intervención, Ánxela Bugallo destacou a importancia de conservar e poñer en valor as pontes relacionadas cos camiños históricos, como calzadas romanas, vías de peregrinación e os chamados camiños reais. A conselleira sinalou que a súa importancia motivou a activación dun Plan de Recuperación de Pontes Históricas co que se está actuando en construcións deste tipo, principalmente de época medieval e moderna, e que en moitos casos teñen orixe galaico-romana.
Para Bugallo “este Plan de Recuperación supón un avanzo importantísimo na súa posta en valor das pontes e camiños históricos e vén demostrar que a nosa acción política ten por obxecto o desenvolvemento de programas integrais que permitan cambios cualitativos na consideración social da cultura e do patrimonio e a súa relación intensa e proveitosa coas dinámicas favorecedoras do desenvolvemento social e económico do noso país”.
O Plan de Recuperación de Pontes Históricas contou ata o de agora cun investimento de 1.378.480 euros. Deles, 739.062 investíronse entre o segundo trimestre de 2005 e o ano 2007 na recuperación de cinco pontes. Na da Cernadela (Mondariz) e a Ponte das Partidas (Ponteareas), do século XIV a primeira e XIV ou XV a segunda, realizáronse actuacións de limpeza e adecuación. Nas pontes medievais de San Alberte (Guitiriz) e do Louro (Tui) fixéronse reparacións estruturais nas que se afianzou a estabilidade das pontes. E no caso de Ponte Ferreira (Palas de Rei), tamén medieval, realizouse o proxecto de intervención e a reparación en colaboración co Xacobeo.
En 2008 repararanse tres novas pontes construídas entre os séculos XIV e XVII. Trátase da Ponte Gatín, en Becerreá, a Ponte de Traba en Noia e a ponte de Pontevea, no Concello de Teo. A Consellaría investirá 639.745 euros nos traballos de reparación e consolidación destas tres construcións.
Vía > Xornal
Este pasado fin de semana entereime da nova ao traveso do novo blogue de Luis (ex radio Macuto), un blogue pontevedrés chamado a Eiriña de pedra, lugar no que como antes xa adoitaba facer, fala de infinidade de cousas que lle veñen á cabeza. Xa escoitara dias atrás algo do tema este do Manifiesto en defensa de la lengua común, iniciativa presentada no Ateneo de Madrid e respaldada por unha serie de escritores e intelectuais, pero tamén por deportistas, entre os cales está o galego Óscar Pereiro, -sobre o cal gardareime calqueira tipo de comentario ao respecto-, aqui tedes un extracto do mencionado manifesto.

Un servidor non pode máis que ficar perplexo ante tamaña actitude de desprezo ás línguas periféricas, como se demostra ao publicar un manifesto no cal nunha das liñas afirma que o castellano es la única lengua JUSTA y OFICIAL de todos los españoles ou noutra liña na que di que Es lógico suponer que siempre habrá muchos ciudadanos que prefieran desarrollar su vida cotidiana y profesional en castellano, conociendo sólo de la lengua autonómica lo SUFICIENTE para convivir cortésmente con los demás y disfrutar en lo posible de las manifestaciones culturales en ella, o cal reduce a aprendizaxe da nosa língua TAMÉN COMÚN A TÓDOLOS GALEGOS ao emprego folclórico e meramente cultural, vamos, que se poidan entender para pedir unha tapa de polbo, de raxo ou unha cunca de viño nunha feira, pouco máis, pero que logo, cando vaiamos a unha dependencia administrativa da Xunta o empregado de turno (cando ti lle fales en galego) nos atenda en castelán porque di descoñece-lo galego ou non lle apetece empregalo, xa que politicamente non vai coas súas ideas está exercendo o seu dereito. Dende Madrid, as Nuevas Generaciones del Partido Popular do GALEGO Mariano Rajoy sumáronse á iniciativa e están recollendo sinaturas para o manifesto, denunciando o [...Apartheid lingüistico...] que sofre o castelán neste territorio galego no que vivo (paradoxas da vida, aqui o asoballado é o castelán, ver para crer) governado polos "batasunos de PsG-PSOE e mailo B.N.G ", os cales nos van a levar ao máis completo e absoluto caos político, social e económico, faltaría máis. Logo terán a caradura de vir aqui cando cheguen as eleccións municipais/autonómicas falándonos de que defenden esta terra, as nosas infraestructuras e a nosa economia, pero tamén se lles encherá a boca falando dos nosos costumes, da nosa língua "que tan bién suena" e das vaquiñas e dos prados, rios e arboredas, pinares que move o vento.... en fin, a demagoxia e mailo folclorismo de sempre, o típico discurso en Madrid e de Santiago, que adoitan ser diferentes cando chega á hora de recolle-lo voto.
¿Que terán que dicir disto as Novas Xeracións do Partido Popular de Galicia? ¿que terá que dicir o autónomo Feijoo? ¿terá que pregarse ao discurso ofrecido dende Génova ou será quén de ter unha visión particular e galega de todo isto? Teño curiosidade por coñece-la opinion do blogueiro César Abal sobre todo este tema, polo de pronto aqui tedes o Manifesto pola língua común proposto polo polifacético Antón Reixa.
chuzame -
Abscondita Sapientia, el juego
Sin ánimo de que nadie se sienta ofendido, creo sinceramente que al Partido Popular, en general, en materia de Nuevas Tecnologías le queda todavía un largo camino por recorrer. La designación de Esteban González Pons para el área de Comunicacióm me parece todo un acierto y que ayudará a reducir esta abismal distancia que ahora mismo nos separa del Psoe.La apertura de un canal en YouTube para relatar todo lo que acontece (por el momento sobre el Congreso Federal) a pie de suelo y acercarlo al ciudadano, es un éxito más de los autodenominados progesistas. Numerosos vídeos y de corta duración para que se puedan colgar en cualquier blog y ser vistos facilmente sin resultar cargantes.
Si buscan en YouTube por los del Congreso del Partido Popular encontrarán los dos que realizó Jose Garcia, y subidos a mi cuenta personal de YouTube, pero poco más.
Por otro lado quiero destacar el lema del 37 Congreso del Psoe: La Fuerza del Cambio. Es realmente increíble como usan una y otra vez la palabra CAMBIO a pesar de estar en el Gobierno para intentar no dejar espacio de uso a la oposición aprovecharndo, además, para focalizarlo con vocablos como estancamiento y conservadurismo. Hasta el logo es digno de alabanza, la idea del número 7 en movimiento y dejando vislumbrar parte del 8 refuerza ese lema de cambio continuo, de avance.
En definitiva, creo que en Marketing Político son los mejores de la clase y lo primero que hay que hacer es reconocerlo para poder comenzar a cambiar las cosas en materia de comunicación.
Por poner solo un ejemplo de la fuerza de dicho Marketing decir que ahora todo el mundo comenta que una mujer accederá al puesto de más alta responsabilidad en el Psoe. El organigrama sería el siguiente: Chaves de Presidente, Zapatero de Secretario General, Jose Blanco de Secretario de Organización y luego una mujer. Es decir, tres (3) hombres por encima de ella y se presume de que accederá a uno de los puesto más altos. Comparado con el Partido Popular vemos de Presidente a Mariano Rajoy, de Secretaria General a Mª Dolores Cospedal y Vicesecretaria Ana Mato junto a Arenas y Pons.
Pero un buen marketing hace ver que el Psoe es el partido de la mujer.
Qué suerte que tiene este servidor, si no eran pocos los problemas de hardware que tenía continuamente y que hacían que el blog y muchas webs alojadas en el mismo se cayeran, ahora resulta que nos han atacado mediande DDoS durante unas cuantas horas.
No sabemos si hay alguna razón o ha sido un ataque aleatorio, pero hemos estado intentando combatirlo lo mejor posible. Ahora parece estable, pero podría pasar en cualquier momento otra vez.
Ahora ya me parezco un poco más a Genbeta
El pasado 5 de Abril de 2008, tras varios años de anuncios sobre la nueva fisionomía de la reforma del entorno de Sta. María, se presentó a todos los ciudadanos de Pontevedra el proyecto definitivo para dicho entorno del Campillo de Sta. María.En rueda de prensa conjunta Teresa Casal y el arquitecto responsable del proyecto, Jesús Fole, dieron a conocer a los vecinos de Santa María cómo queda finalmente el proyecto para recuperar la zona del Campillo.
En el mismo se presenta la recuperación de la ladera verde hasta la calle Arzobispo Malvar, eliminando los muros del talud, s decir, que la ladera de césped llegará a contactar con la calle. Concibiendo de esta manera el Campillo como una alameda-mirador sobre la ría (situación ésta que denuncié en su día porque no hay ni un tramo de ría que se pueda apreciar ya desde el Campillo).
Se presenta asimismo que la Basílica de Santa María será realzada con un nuevo empedrado de las calles circundantes, rebajando los escalones laterales de bajada al Campillo y los parterres existentes a ambos lados de la iglesia para dar amplitud al monumento, sobre todo a su fachada lateral orientada al norte. El proyecto conlleva un complejo trabajo de tratamiento de cotas para integrar los distintos espacios, con criterios de accesibilidad.
Todo un acierto rodear de un precioso empedrado una de las zonas históricas más importantes de la ciudad, que ahora quda en entredicho al anunciar Guillerme Vázquez que se alsfaltará con hormigón negro y unas bandas de piedra en la parte superior visto el éxito que está teniendo en otras zonas donde se ha colocado. (fuente Diario de Pontevedra de hoy sábado 5 de Julio de 2008).
Y es que mucho me temo que el tiempo apremia, que esta obra con años de retraso hay que inaugurarla antes de las fiestas de La Peregrina, como se aseguró en repetidas ocasiones, y a un mes escaso de la fecha límite sustituir un empedrado por hormigón acorta mucho el tiempo de las obras. Llegado el momento hay que dar la cara ante la ciudadanía y explicar las verdaderas razones de un cambio tan importante y no escudarse en que el hormigón está dando buen resultado.
Se hai algunha cousa da que os irlandeses desfrutan por enriba de todo é do seu tempo de ocio, segundo teño entendido, na cidade de Dublín existen ao redor de 1000 pub’s en funcionamento, algo que non debe de sorprendernos demasiado, xa que en calqueira vila ou cidade galega de seguro que si lle damos unha patada a unha pedra atoparemos debaixo un bar ou unha cafeteria.
Na miña curta pero aproveitada estancia en Dublín, puiden comprobar de primeira man a importancia que ten para eles desfruta-lo tempo de lecer en compaña e no pub, que por se algún de vós o
descoñecedes, a palabra pub provén de public house, ou sexa, a casa pública ou a casa de todos, o lugar por onde o irlandés adoita pasar despois da súa xornada laboral a tomar unha pinta. Tanto ten que sexa sábado coma domingo ou luns, os pub’s sempre estaban ateigados de xente, incrible pero certo, sendo luns e estando de vacacións agardaba atopa-lo pub valeiro ás dez da noite, pois non, ali estaban unha chea de paisanos tomando as súas pintas e ollando de reollo as televisións onde botaban as carreiras de cabalos, apostar, outra das súas afeccións. No tocante ás cervexas máis consumidas polos irlandeses deume a impresión que os gostos están a trocar, por suposto que a máis consumida era a Guinness Stout, seguida doutras irlandesas como a Kilkenny
Beamish ou a Murphy's, pero tamén puiden ollar como consumian tamén moito a Paulaner, unha cervexa alemana, polo tanto o tópico de que os irlandeses somentes consumen a stout cada dia ten menos credibilidade.
Acompáñovos o texto cun par de fotos sacadas nalgúns dos pub’s que puiden visitar na miña visita cultural cervexeira a Dublín, o Cassiddy’s que foi o primeiro pub que visitei e no que degustei a miña primeira pinta 100% irlandesa, o Whelan’s no que desfrutamos da irish music en directo, un pub dos máis sobranceiros da cidade e o Bledding Horse, o pub que tiñamos debaixo do hotel e polo que nos pasabamos cada noite antes de recollernos, sempre a tope de xente e cuns camareiros moi simpáticos aos que lle tiña que berrar para pedir unha ronda. Caso aparte foi a visita á St. James’s Brewery, a
fábrica da famosa cervexa negra Guinness, pero diso, como xa vos comentei antes da viaxe, haberá un capítulo especial do mundo da cervexa para falar delo.
Unha vez máis recoméndovos a viaxe a Dublín, cidade cosmopolita, acolledora, cunha chea de cousas para ollar e para divertirse, mágoa que sexa un chisco cara de máis, pero tamén supoño que os soldos alí non serán os que temos aquí, senón estaban apañados, por certo, como non ia enche-lo artigo con multitude de fotos, máis que nada porque o espazo non da para máis, podédesvos pasar polo meu flick-r a botarlle unha ollada a algunha foto máis que subin estes dias.
Para rematar, dicirvos que inda que a Guinness é unha magnífica cervexa negra, a miña sout preferida segue a se-la Tennent's escocesa, descubrinna hai uns dez anos no pub Scottish Higlander de Pontevedra, xa pechado, agora non a atopo por ningures, agardo tamén desfrutala en vivo nun pub de Glasgow ou Edimburgo un dia destes, pero iso xa é outra historia.
Como ben din os irlandeses, Slàinte !!!
chuzame -
A Pluma Eléctri*k converteuse nun dos colectivos artistísticos máis influentes do barrio de Lavapiés en Madrid, aínda que moitas das súas ideas xurdiron nunha leira da parroquia de Mougás en Oia. Alí viven os avós de Diego e é onde acode con frecuencia como lugar de respiro artístico e para afastarse do bulicio de Madrid.
Precisamente un vídeo en galego gravado na leira de Mougás recibía ata fai uns días aos que acudían á exposición deste dúo na súa casa taller de Madrid. Alí exhibían algúns dos seus últimos libros de artista e as súas novas propostas. Comezan así un grupo de catro exposicións que renderá homenaxe aos elementos e que lles levará pronto a Eivissa, Bilbao e Barcelona. Por agora, onde non teñen previsto expor é en Galicia que se nos resiste bastante porque non hai un circuíto alternativo para a arte como si que ocorre, por exemplo, coa música», explica Diego. Ata hai pouco os seus libros podíanse comprar na librería do Marco pero agora os seus libros non se venden en ningún punto de Galiza aínda que nun futuro non moi afastado estarán nunha librería da Coruña.
Ata o momento crearon 726 libros nos que usaron todo tipo de tecidos e pinturas pero tamén antigüidades, material informático e electrodomésticos estragados. Nos últimos meses propuxéronse novos retos como realizar intervencións artísticas en plena rúa. Reutilizan os obxectos que se van atopando, danlle unha visión artística e o inmortalizan co seu cámara, unha vez sinalizado con cinta azul e cun letreiro co nome da obra.
+ Vídeos
Vía > A Voz
Un buen anuncio de Adidas dedicado a la Selección Española que ganó la Eurocopa 2008.
El anuncio está muy bien, combinando diferentes frases de superpoderes con las de partidos de la Eurocopa, con una música de fondo de Queen que es especialmente adecuada.
Adidas, Nike… ¿por qué será que las marcas deportivas tienen tan buenos publicistas?
Como fin de fiesta han hecho un skecth en el que aparecen como extras todos los fans que se apuntaron en el casting on-line que se hizo a principios de año en su web, y que es de lo mejor de la temporada. Aquí os lo dejo.







