Pues sí, me voy de vacaciones durante dos semanas, aunque, tranquilos, he programado el blog para que vaya publicando de lunes a viernes durante ese periodo. Lo que pasa es que no podré contestaros vuestros comentarios con prontitud.

Un saludo a todos y todas
Image hosted by servimg.com

Toma desde Av. de Uruguay.

La Basílica de Santa María será realzada con un nuevo empedrado de las calles circundantes, rebajando los escalones laterales de bajada al Campillo y los parterres existentes a ambos lados de la iglesia para dar amplitud al monumento, sobre todo a su fachada lateral orientada al norte. El proyecto conlleva un complejo trabajo de tratamiento de cotas para integrar los distintos espacios, con criterios de accesibilidad. (ver)

Y por esa piedra aserrada van a circular vehículos. Lo denuncié en su día y hoy me he acercado a constatar como estaban quedando las obras. Como siempre gustarán más o menos pero es innegable que este no es el proyecto que se
presentó a los vecinos en su día conjuntamente Teresa Casal con el arquiteco Jesús Fole,

Mi sospecha del cambio de criterio iba en la dirección de que había que acelerar como fuera los trabajos para llegar al inicio de las fiestas de La Peregrina, cosa que se consigue a medias al anunciar su apertura para el miércoles 13 con 4 días de retraso y sin estar lista para los dos primeros días que son los más grandes al coincidir con las corridas de toros.

Una obra del siglo XVI, joya de la arquitectura gótica de Galicia y declarada Monumento nacional, no se realza con piedra aserrada. Lo peor es que lo reconocieron y no fueron capaces de hacerlo.
Varios miembros del colectivo Cafines (una asociación de estafados por empresas de refinanciación de deudas) tomó ayer A Illa de Arousa para protestar la construcción en primera línea de playa y "saltándose la legalidad" de la urbanización que han bautizado como "Villa PSOE".

En ella tendrá su casa el vicesecretario general del PSOE, José Blanco, que veranea desde hace años en la localidad pontevedresa y, según Cafines, también han adquirido allí propiedades el conselleiro de Traballo, Ricardo Varela, y otros altos cargos del PSOE. La protesta se ­limitó ayer al despliegue de una pancarta en la casa que Blanco tiene alquilada en O Carreirón.

Según asegura el coordinador de Cafines, José Carlos Piñeiro, la historia de "Villa PSOE" o el residencial Illa de Arousa, (su nombre real) comenzó en 2006 con la adquisición por parte de una promotora de varias fincas de suelo rústico, en las que no se podía construir. "El Ayuntamiento recalificó los terrenos", asegura Piñeiro, quien indica que en la zona se han levantado 8 chalets y un edificio de apartamentos, que tapa las villas. "Se han saltado la Ley de Costas, sales del edificio y metes un pie en el agua", indica. Cafines acusa al Ayuntamiento, en manos socialistas, de diseñar el plan urbanístico a medida de Ferraz (la sede socialista en Madrid) y considera que se trata de un caso claro de un "acto corrupto cometido por una administración". El colectivo ha puesto los hechos en conocimiento de la Fiscalía de Pontevedra y pretende presentar una querella criminal
.
O Centro Cultural da Comunidade de Montes de Oia, amosa ata o día 15 de agosto de 2008, unha moi interesante mostra fotográfica retrospectiva do fotógrafo Isidro Pérez González (Foto París). Na exposición - que pode visitarse a partires das 4 da tarde, e os sábados e domingos durante todo o día -, podemos ollar unha visión moi variada da nosas entrañables xentes de Oia, O Rosal, A Guarda e mesmo de Tomiño e do Val Miñor, ainda que nesta ocasión, con presenza maioritaria de persoas naturais e veciñas do entrañable concello oiense.

Na exposición atoparemos desde a Banda de Música Unión Musical de Mougás - dirixida daquela, e durante moitos anos - polo mestre Alsirio Fernández. Nesa histórica institución cultural da parroquia de Mougás, formaban parte daquela, o pai - Caietano - e dous irmáns - José e Eleodoro - de Alsirio; ata o Oiense C. F.. Hai tamén una presenza notoria do monumento máis emblemático do concello oiense: O Mosteiro Cisterciense de Santa María de Oia, que fai cáseque 50 anos atopábase moito millor conservado que hoxendía. Na parte superior do claustro e tamén a carón da sillería do coro, ollamos o párroco D. Claudio Rodal Fandiño.

Nesa atractiva exposición que Isidro Pérez tivo a bén orgaizar para que tódalas persoas que así o desexen poidan disfroita-la, podemos ver unha moidedume de persoas coñecidas. Algunhas xa faleceron, outras ainda están entre nós. En calquer caso, a mostra é tamén como unha homenaxe os que xa non están, ainda que permanecen nas nosas lembranzas, e tamén os que daquela eran xóvenes e hoxendía son venerables avós.

Procesións (da Virxe do Mar, Padroeira de Oia; de San Xulián ou San Xián; de San Cosme e San Damián, Santa Calumbra,...; presididas por cregos que xa non viven e outros, como D. José Luís Portela Trigo, que ainda están en plena actividade pastoral; Primeiras Comuniós, vodas, banquetes nupciais caseiros e tamén en restaurantes como O Muiño, de Camposancos e no Pazo Santa Trega; mozas e mozos de Oia, do Rosal, da Guarda,..., todos eles robustos e fermosos; mozas - como unha irmá de Tito, do Batuque, Carmen a irmá do Sindo, o pandeiro, etc. - con bicicletas; veciños de Mougás, Pedornes, Arrabal, Chavella, Loureza, Mavia, Sanxián,...
Hai tamén fotografías de algún acto municipal que por atoparse o concello de Oia en obras, tivo lugar no Mosteiro de Oia. Presidido polos retratos de Francisco Franco Bahamonde e de José Antonio Primo de Rivera, e polas bandeiras - a nacional de España, a da Falanxe e a carlista - que daquela adoitaban empregarse nos eventos oficiais, ollamos o entón alcalde Miguel Blanco facendo uso da palabra, o secretario municipal e outros persoeiros, entre eles o gobernador civil de Pontevedra.

Hai fotografías de grupos musicais como Os Albariños, de O Rosal; Gabiño (pai) - tocando instrumentos de percusión -, e Jesús "O Cego" co seu acordeón; e tamén Los Bambinos, de A Guarda, con tódolos seus primeiros compoñentes ao completo. Tamén hai unha fotografía na que sai o propio Isidro Pérez - que foi gaiteiro e compoñente do grupo Os Terribles, de Donas - tocando seu acordeón Paolo Soprani.

Por todo iso, e moitos motivos máis que os visitantes poderán comprobar "in situ", a exposición de fotografías de Isidro Pérez González, no Centro Cultural de Oia, constitúe todo un acontecimento. Ademáis, todas aquelas persoas que queiran poden encarregar as copias das fotografías que desexen.

Desde Infogauda felicitamos o pobo de Oia pola súa altísima calidade humana, que para nós é un valor que distingue as entrañables persoas dese concello, e que está patente na dignidade que rezuman as fotografías de Isidro Pérez, e a este profesional da fotografía - hoxendía xa xubilado, pero activo no que respecta a este tipo de iniciativas -, nosa noraboa por achegarnos unha mostra do seu quefacer fotográfico.

Vía > InfoGauda

Como últimamente somos moitos os que actualizamos pouco na comuna, e o noso segundo aniversario comunal pasou sen pena nin gloria, parece que é un bo momento para que nos poñamos ó día. Desde que puxen as fotos das oficinas de Google, empeceime a atopar con listas como estas: link1, link2 e link3. Creo que esta é unha boa forma de actualizar e actualizarnos, poñendo unha foto e contando algo do que facemos, así que empezo eu.

Ana

Traballo nunha emisora de radio municipal desde fai 11 meses (o 17 de setembro remato o contrato).

Este é a mesa é o ordenador nos que se reproducen salsa, bachatas, reggeaton e demais ritmos latinos durante 23 horas e media ó día. A restante media hora divídese en dous programas informativos de 15 minutos de duración (en realidade é só un programa que sae ás 15.00 h e se repite ás 18.00 h).

Este é o ordenador e os micros secundarios, para cando traballamos os 3 "profesionais radiofónicos" ó mesmo tempo (cousa que non pasa moitas veces, así que normalmente está apagado).


E este outro é o ordenador que teño para conectarme a internet polas mañás e poder buscar as noticias máis frescas e as reportaxes máis actuais ;). Este ordenador é de uso público, por eso cada vez que se apaga borra toda a información que está no disco duro. Apágase con bastante frecuencia e é o culpable de que se me borrara este post duas veces antes de poder publicar.

Este é o bar onde me paso as tardes botando unha man na casa! E faltaríame poñer a mesa de traballo onde me pasei bastantes horas sentada durante o mes de xuño para poder entregar a tempo a miña tesina para o DEA (Diploma de Estudios Avanzados), que presentarei no mes de setembro.

Image hosted by servimg.com

Image hosted by servimg.com

Precioso edificio sito en c/ César Boente, esquina c/ Arco.

Como firme detractor que son das touradas, fágome eco da convocatoria dunha concentración antitaurina que terá lugar o vindeiro sábado 9 de agosto na nosa cidade de Pontevedra, o acto que está organizado pola Plataforma Pontevedra antitaurina terá lugar na praza da Peregrina ás 19:00 horas. Todo isto forma parte dunha campaña informativa na cal, se pretende mobilizar a todos e todas aqueles que non estamos dacordo con que esta barbarie que son as touradas teñan lugar na nosa cidade, onde como todos coñecedes, temos a única praza estable de toda Galiza, a campaña complétase con mesas de recollida de sinaturas e o reparto de trípticos informativos explicando os motivos polos que se fai esta mobilización en contra das touradas.

Dende esta páxina vaia o meu apoio para esta mobilización que defende o dereito dos animais a non seren sacrificados desta salvaxe maneira, alguén argumentará que o touro nace para morrer na praza, pobre xustificación que non me serve como resposta, tamén no San Martiño matámolo porco que cebamos para sacrificar, pero diso non facemos unha festa nin cobramos unha entrada. Aproveitarei tamén para darlle un toque de atención ao bipartito pontevedrés, o cal presume de progresista e de esquerdas, pero segundo podemos ollar nos cartaces dos festexos, seguen a apoia-las touradas como xa facia o Partido Popular cando governaba, ¿será cousa dos socialistas ou de sociatas e nacionalistas? de ser así non entendo a dobre vara de medir que teñen os do Bloque para unhas cousas e outras, socios de governo si, pero pasar polo aro a calqueira prezo nunca.

Dende aqui chámovos a acudir á concentración e a mostra-lo voso rexeitamento a un "espectáculo" coma este, lembrade que será o sábado 9 de agosto ás 19:00 horas na praza da Peregrina de Pontevedra.

Chuzame! chuzame -

Este é un dos meus grupos favoritos de música inglesa, chámase “Travis“, e a canción que vos deixo a continuación é “Turn“. Espero que vos guste tanto como a min.

I want to see what people saw
I want to feel like I felt before
I like to see the kingdom come
I want to feel forever young
I want to sing
To sing my song
I want to live in a world where I belong
I want to live
I will survive

And I believe that it won’t be very long
If we turn, turn, turn, turn, turn
Then we might learn

So where’s the stars?
Up in the sky
And what’s the moon?
A big balloon
We’ll never know unless we grow
There’s so much world outside the door

I want to sing
To sing my song
I want to live in a world where I’ll be strong
I want to live
I will survive

And I believe that it won’t be very long
If we turn, turn, turn, turn
And if we turn, turn, turn, turn
Then we might learn
Turn, turn, turn, turn
Turn, turn, turn
And if we turn, turn, turn, turn
Then we might learn
Learn to turn

con las ganas que tengo de ver la aurora boreal en el cabo norte, me paro a contemplar cualquier momento que se le parezca en las Rías Baixas.

lo bueno del atardecer es que cada día es diferente por eso nunca te cansas de verlo. Esta vez la noche cae sobre la ciudad de Pontevedra.

y una vez más el sol se va a dormir a la Illa de Sálvora.

desde Punta Cabicastro puedes observar momentos tan especiales como este, con las Illas Ons de mudo testigo al fondo.

unos días el cielo se tiñe de rojo, otros de naranjas, otros en tonos violáceos y otros se mezclan casi todos para que te vuelvas a casa con los ojos cargados de imágenes irrepetibles.

si este es un blog de marketing, sirvan las imágenes de este post sobre las Rías Baixas, para promocionar este destino Atlántico en el que queda mucho por conocer.

+ fotos en este post.

Javier Varela
the orange market ::el blog de marketing::

Ai! Non hai nada como gozar dun día de praia, recostado na toalla e tomando o sol. Pero ao final, sempre por culpa da calor, acabamos indo ata a beira do mar, a refrescarnos un pouco. E é aí onde os nosos pequenos amigos mariños poden aguarnos a festa.

Como moitos de vós sabedes, poden existir diferentes animais mariños que poden picarnos, aínda que tal vez os tres máis correntes nas nosas costar sexan as medusas, as fanecas bravas (a gran temida) ou os ourizos mariños.

Cando nos pica unha dos tres moitas veces poñémonos nerviosos, e tal vez non actuamos dun xeito totalmente correcto para solucionar o fastidioso problema. Por iso, eu quería recoller eiquí algúns pequenos consellos sobre cómo actuar nos tres casos. Por suposto, o primeiro que debe facerse no caso de picadura é acudir ao centro de socorrismo máis próximo. No caso de que non o haxa pode que algunhas das cousas que vos digo aquí vos sexa de utilidade. Imos por partes.

As medusas

A picadura destes invertebrados é a través das súas células urticantes, e produce unha grande sensación de dor e prurito, seguida de inflamación e cor vermella da pel, podendo aparecer unha lesión similar a producida por unha queimadura. Son raros as náuseas, vómitos e cambras musculares. Nos casos máis graves pode haber perda de conciencia, febre, espasmos, dificultade respiratoria e shock anafiláctico. As picaduras das medusas son especialmente perigosas para os nenos, persoas alérxicas (atópicas, asmáticas), enfermos cardíacos e os que foron picados por medusas anteriormente.

Tratamento

Lavar a zona de contacto con auga de mar (nunca auga dulce), sen frotar a ferida. Aplicar unha solución con vinagre, amoníaco rebaixado con auga ou alcol, a fin de desactivar a toxina. Extraer calquera resto do corpo da medusa que puidese quedar adherido á pel. Aplicar xeo pero non de xeito directo (envolto nun paño, ou unha toalla), durante 15 minutos. Se fose necesario pódese aplicar hidrocortisona a nivel local, e tomar analxésicos orais.

Faneca brava

Dende o meu punto de vista, a máis temida. A faneca brava (Trachinus lineatus) é un pequeno peixe de 10 a 15 cm de lonxitude, é un habitual da costa do sur de Galicia. Ascende en verán ata a beira do mar, onde a auga lles cubre poco máis dun metro, permanecendo semisoterradas na area. Na zona dorsal presenta unha primeira aleta curta con espiñas velenosas, e na súa zona posterior un aguillón curto robusto e igualmente velenoso. A picadura produce unha dor punzante e moi intensa, que irradia rápidamente ao membro afectado, puidendo persistir durante 12-24 horas, e producindo edema (inchazón), adoremecemento e palidez.

Tratamento

Limpar a ferida con soro salino, frío ou auga de mar, para arrastrar os tegumentos e espiñas, e provocar vasoconstricción, e reducir deste xeito a cantidade de veleno que chega a sangue. A continuación, somerxeremos a zona afectada en auga mariña quente á 45ºC durante 30-90 minutos coa dobre finalidade de calmar a dor e inactivar a toxina (xa que é termosensible). Finalmente aplicaremos un antiséptico local; se procedera, un anestésico local e/ou analxésico oral.

Ourizo mariño

Os máis comúns nas nosas costas non son velenosos. Viven nos fondos rochosos e pouco profundos, e ao estar cubertos de espiñas poden provocar ferizas punzantes dolorosas ao pisalos. As espiñas poden quedar no interior da pel, producindo inflamación que pode evolucionar á pústula, que expulsa o fragmento da espiña ao abrirse. Noutras ocasións a espiña disólvese e a lesión se autolimita sen problemas.

Tratamento

Evitar poñer o pé no chan para que non se craven aínda máis as espiñas. Lavar a zona afectada con auga de mar e extraer se é posible as púas, coa axuda dunha agulla fina ou pinza, pra evitar que se desprace a tecidos máis profundos. Aplicar seguidamente un antiséptico para desinfectar.

Espero que estes consellos vos resolvese algunha dúbidas acerca de qué facer no caso de que vos pique un destes animais. Por certo, en cando ás fanecas, se non tedes auga quente preto (por atoparvos na praia), podedes soterrar o pé en area moi quente.

Nada máis, só me queda dicir que gocedes do voso día de praia (incluso se o día non acompaña coma hoxe).

El merchandising es cada vez más importante en la cuenta de resultados de los equipos de fútbol. En Holanda lo saben bien y aprovechan las nuevas tecnologías como Internet para lanzar esta original y simpática campaña publicitaria con las camisetas del Ajax como eje del anuncio.
Na imaxe - obtida por Infogauda ás 19:15 h. deste mércores día 6 de agosto -, pódese comprobar o acúmulo de argazo existente no areal do porto de Oia, que por certo xa desprende mal cheiro. Sería desexable que as autoridades competentes ordeasen a retirada dese argazo a fin de evitar no posible, o "impacto" os própios veciños de Oia, e tamén os visitantes, do característico arrecendo das algas que estánse apodrecendo.

Vía > InfoGauda

¿Lembras aquela cadeliña que brincaba e ladraba ao teu redor, e nunca deixaba de xogar contigo? ¿Ou o gatiño que maiaba pola súa comida e corría procurrando unha pequena pelotiña de lá? ¿E batala moito de menos, verdade? Pois hai unha persoa, que o seu desexo de recuperar a súa mascota foi concedido. Unha californiana é a primeira persoa en mercar cachorros clonados do seu can. Abraiante.

A cuestión é se clonar calquera ser vivo por puro capricho pode ser ético. Podo entender a ansia de moitos ecoloxistas por gardar material xenético de animais que están a piques de extinguirse, e utilizalo pra futuras clonacións. Pero sacando este creo que bo motivo, os demais parénceme pobremente xustificable.

Temos que ter en conta que o realmente valioso das especies é a súa vigorosa diversidade, é aí onde reside a súa forza. É importante sinalar a importante da variade xenética dentro dunha mesma especie, xa que a mesma vaise adaptando aos cambios producidos no seu entorno, no medio ambiente.

Por iso a ciencia non debería de mostrarse colaboradora con caprichos xenéticos de xente particular, e en certo modo, prohibir este tipo de técnicas que teñan como único obxectivo o cumplir o egoista desexo dunha persoa.

E outro punto máis: son moitos os animais abandonados polos seus donos, que necesitan un novo fogar. Gastar milleiros de euros pra ter o mesmo cadelo que morreu, paréceme tan só iso, un estúpido capricho xenético.

Image hosted by servimg.com

Image hosted by servimg.com

Unas vistas diferentes al Santuario de la Peregrina.

Hoxe, por casualidades, que non teñen a máis mínima importancia, tiven a opotunidade de ver o comezo do informativo de Antena 3 Televisión do mediodía. A verdade, é que teño moitas, pero realmente moitas dudas de que o máis importante do día, foran dous asesinatos e un accidente, ocurrido en España. Ademáis de ver un sonriso case cínico na presentadora, que parecía desfrutar contando esas novas.

É certo, que nos últimos tempos, os informativos son un compendio de sangue, malos tratos e morbo pola desgracia, pero realmente, os niveis os que se está chegando non creo que sexan precisamente recomendables. Claro, que quizais o máis perxudicial sexa, as nais como a miña que collen unha paranoia bestial cada vez que miran estas noticias, e despois pensan que a xente vai pola rúa matando o primeiro que miran diante.

Por certo, para encontrar a nova da subida do IPC, sobre todo, dos precios relacionados con productos de consumo, tiven que esperan ata a metade dos titulares, e cun paso fugaz. Claro, noutros tempos isto abriría os informativos. Pero, amigos o sangue da audiencia, e quedarnos coa carteira baleira ó ir a compra parece que carece de importancia. Igual esaxero, pero é que realmente pareceume repugnante o inicio do informativo, tanto polo contido, como polo tratamento.

Un saúdo.

Esta situación es conocida por todos los comerciantes y vecinos del Casco Viejo desde hace años. Se ha denunciado muchas veces pero con escasa repercusión mediática (la Asociación Centro Comercial Urbano Zona Monumental de Pontevedra siempre miró hacia otro lado)

Este vídeo corresponde a la tradicional comida que hace los peñistas que van al Coso de San Roque por toda la Zona Monumental en los veladores dispuestos para tal fin. En medio de varias mesas el camión con su olor nauseabundo ejerce impune su trabajo. Esto haría por sí solo que cualquier turista no regresase o hiciese mala publicidad de nuestra ciudad.
las suaves olas de verano llegan a la playa cuando las luces de la noche comienzan a encenderse en el horizonte de San Vicente do mar

la capilla de A Lanzada se vuelve oscura cuando el sol se esconde tras la isla de Sálvora

el último vestigio del castillo de A Lanzada sirve de antorcha para un sol cada vez más adormecido

comienza a brillar el sol tras la bruma en la bahía de la playa de Silgar en Sanxenxo

en el islote de Areas Gordas, te puedes sentar a contemplar como el cielo parece arder al antojo de un ocaso cargado de belleza

cruceiros, mar, puestas de sol y gaviotas envueltas en la paleta de colores que pinta el sol cada atardecer

en galicia dicen que cuando el sol se pone está entre lusco e fusco

estos días de agosto, en los que el ritmo de trabajo baja un poco, os dejo unas fotos de algunas puestas de sol de las que se han visto por aquí estos días y otros del verano pasado. Como veréis me encanta el mar y nada me gusta más que sentarme frente a él a ver como el sol cansado de un duro día de trabajo se va apagando en las Rías Baixas para comenzar un nuevo turno en otro lugar de la tierra. Espero que os sirvan para relajaros un poco a través de esta ventana abierta al Atlántico o que os animen a visitar esta esquina en la que puedes disfrutar de estampas como esta además de muchos otros placeres de la vida.

Javier Varela
the orange market ::el blog de marketing::
Image hosted by servimg.com

Image hosted by servimg.com

Image hosted by servimg.com

Escultura recién descubierta por mí en Av. de Uruguay, la cual seguro que ha pasado desapercibida para mucha gente que no vivimos en esa zona de la ciudad. Minúsculo homenaje para uno de los hombres mas sobresalientes del s. XVI español destacando como navengante, cosmógrafo, historiador y humanista. En cuando a navegación destacan sus viajes con Mendaña y los dos a través del Estrecho de Magallanes (escribiendo "Derrotero al Estrecho de Magallanes"), lugar último donde fundó dos fortificaciones que se pueden encontrar en la novela de Julio Verne "Los hijos del capitán Grant", y sus estudios teóricos sobre la determinación de la longitud que era lo que traía de cabeza a los navegantes desde siempre ya que la latitud era bastante fácil de precisar con instrumentos como el astrolabio.